نیمای آل احمد و نیمای شعر فارسی بخش دوم احمد افرادی نیما : وقتی از پس و پیش به یک هنرمند دستور می دهند، سلامت ذوقش را از دست می دهد... بیخود نیست که من تعجب می کنم . من تمام عمرم ، به عجب ـ عجب گفتن گذشت. از در و دیوار ، چیزهای عجیب و غریب می بارد. در شهر، شاگردها به استادشان درس می دهند. بیخود نیست، افرای بلندی را که من به این قد و قامت رسانیده ام، می گوی

نیمای آل احمد و نیمای شعر فارسی بخش سوم احمد افرادی باید خود را فوق همه ی مسالک و عقاید نگه داشت و پس از آن با ملاحظه ی سابقه و لاحقه ی اشیاء ، صاحب عقیده و مسلک شد. این قوه، گمان نمی کنم که در همه کس بوده باشد. وجود مردم ، در هر دوره ای ، طعمه ی ابتلائات آن دوره است. حوادث ، همه جلوه می کنند برای فریب دادن و محو کردن انسا

هما ناطق : تاریخ پژوهی ، با وجدان بیدار ِروشنفکری(1) از جمله ویژگیهای پژوهشی خانم هما ناطق ، « خلاف ْ آمد ِ عادت ْ» نویسی ، در نقد و بررسی های تاریخی است . به عبارت دیگر، بنیاد برخی از مهمترین رساله های ایشان ، بر « عادت زُدایی تاریخی » است. ------------------------------------------------------------------------------------------------------- یکی از پیامدهای سیاستزدگی در امر تاریخ پژوهی ، ا

با توجه به فعل « نتوانِست »، در مصراع دوم از بیت دوم ( به منظور حفظ قافیه ) افعال دیگر، باید « قربانِست »، « مسلمانِست» و « اِست »تلفظ شود. مرحوم بهار، سپس ( در توضیح ) می افزاید : « و می دانیم که در ماضی هایی سماعی ، که مصدرشان با « ستن »می آید، قبل از « سین » باید مکسور باشد و این در افعالی است که چیزی از ریشه ی فعل ( که فعل ِ امر ِ حاضر، نمودار آن است ) کاسته نشده باشد. مانند : ( دان ــ دان